Kynslóðin okkar!

Ég fékk þetta einhverntíma sent frá einhverjum en man ekki lengur hverjum, alger snilld að lesa.En þessi grein birtist víst einhverntíma í Kópavogspóstinum og er eftir mann að nafni Gunnar Sigurjónsson.

Fólk eldra en 30 ára ætti að vera dáið!(Eða vorum við bara heppin?)

Samkvæmt löggjöfum og skriffinnum nútímans ættu þau okkar sem voru börn á 5, 6, 7 og 8. áratug ekki að vera lifandi. Barnarúmin okkar voru máluð með blýmálningu, það var engin barnalæsing á lyfjaglösum, hurðum eða skápum og þegar við hjóluðum var enginn með hjálm.
Sem börn sátum við í bilum án öryggisbelta eða púða og að fá far á vörubílspalli var sérlega gaman.Við borðuðum brauð með smjöri, drukkum gos með sykri, en fæst okkar lentu í offituvandamálum því við vorum alltaf úti að leika. Við deildum gjarnan gosflösku með öðrum og allir drukku úr sömu flösku og lifðu það af.
Við vörðum löngum stundum í að byggja kassabíla úr dóti og drasli og þutum á þeim niður brekkur bara til að uppgötva að við höfðum gleymt bremsunum!
En eftir nokkrar veltur lærðum við að leysa vandamálið.
Við fórum að heiman snemma á morgnanna til að að leika okkur allan daginn og komum aftur heim í kvöldmat. Enginn hafði möguleika á að ná í okkur allan daginn.
Engir farsímar!
Við áttum ekki leikjatölvur eða tölvuleiki, ekki fjölmargar rásir í sjónvarpinu, ekki video, ekki farsíma, ekki heimilistölvu eða spjallrásir á netinu! Við eignuðumst vini með því að fara út og finna þá!
Við duttum í skurði,skárum okkur, fótbrotnuðum, brutum tennur, en enginn var kærður fyrir þessi óhöpp. Það var ekki hægt að kenna neinum um - nema okkur sjálfum, því þetta voru jú óhöpp.Manstu eftir óhappi? Við slógumst, urðum blá og marin og lærðum að komast yfir það!
Við lékum okkur í nýbyggingum, fundum upp leiki með naglaspýtum og drasli og átum ánamaðka. Þrátt fyrir aðvaranir voru það ekki mörg augu sem duttu út og ekki lifðu maðkarnir inni í okkur að eilífu.
Við hjóluðum og gengum hvort til annars, bönkuðum á dyrnar, gengum inn og létum eins og heima hjá okkur.
Við lékum okkur úti eftir kvöldmat, fórum í "Fallin spýta", "Eina krónu" eltingaleik eða feluleik, svo ekki sé minnst á "Löggu og bófa" Það þurfti engar félagsmiðstöðvar eða neina til að stjórna okkur við stjórnuðum okkur sjálf!
Sumir nemendur voru ekki eins glúrnir og aðrir og þeir lentu í "tossabekk", hræðilegt En þeir lifðu af:o)
Það var farið í þrjúbíó á sunnudögum og Andrés önd var á dönsku sem hefur hjálpað mörgum námsmanninum í að fóta sig í norðurlandamálunum seinna meir, það var jú sagt ýmislegt annað þar en "Gisp" og "Hva" í þeim!
Þessi kynslóð hefur alið af sér fólk sem er tilbúið að taka áhættu, er gott í að leysa vandamál og bestu fjárfesta nokkru sinni.Síðustu 50 ár hafa verið sprengja nýsköpunar og nýrra hugmynda.
Við áttum frelsi, sigra, ósigra og ábyrgð og lærðum að takast á við það allt saman!
Við ólumst upp áður en löggjafi og stjórnvöld settu lög og reglur um líf okkar-sem eru okkur sjálfum fyrir bestu!!
Við áttum gott líf!

Æskuminningar

Hugsiði oft um æskuna?
Það geri ég, ég get fundið bragðið af blautu ullarvettlingunum þegar maður saug af þeim snjókögglana þegar maður var úti að hamast í snjónum, hvernig það var að fara með nesti í lystigarðinn á sumardegi, stelast til að hanga niðri á bryggju, kíkja undir steina í fjörunni og leita að rottum, klappa kisu sinni, hlusta á mömmu lesa og syngja, hjúfra sig hjá pabba við sjónvarpið, gera göng í stappaða fiskinn sinn með hömsunum á mánudegi í hádeginu, hamast heilu dagana í teyjó, snú snú eða sippi, hvað maður var flink að húla, að fá pylsur í matinn þegar foreldrarnir voru á leið á ball, eftir öllum nóttunum sem vinkonur gistu saman og borðuðu tonnin af ís ( stundum með gosi út á), hvernig var að hanga saman og hlæja að bókstaflega öllu, búa til ýmsar persónur í huganum, eftir fyrsta bláa hjólinu mínu, hjóltúrum, bíóferðum á sunnudögum, ótal heimagerðum leikritum og tískusýningum, að sofa í tjaldi, fá franskar einu sinni á ári á Bautanum, barnaefninu og eftirvæntingunni á aðfangadag, bílveikinni á ferðalögum á holóttum og rykugum vegum, leikjum úti á leikvelli á björtum sumarkvöldum, hvað við sungum í rólu, eftir því að maður fékk oft nýja litabók og liti þegar maður var lasin og það var lesið fyrir mann, hvað var gaman að fá að skrifa á ritvélina hans afa, hvað var gott að fá að sofa milli mömmu og pabba þegar ég var hrædd, eftir öllum Öskudögunum, eyrinni og fólkinu þar sem margt var ansi skrautlegir karakterar, fara í yfir, fá að vera lengi úti á kvöldin á björtum kvöldum, stökkva niður af skúrþökum, fara í Kristjánsbakarí og fá snúð, kaupa bananastangir og síríusræmu í Alaska, frostpinna í Turninum, eftir Jollýkóla og kringlu, hvað það var vont að brenna sig á heitu kaffi, hlaupum á eftir"pissubílnum"eftir bláa og hvíta kjólnum mínum og hvítu sportsokkunum, fjólublárri kápu, holóttri Gránufélagsgötunni á rigningardegi, hvað var gaman að renna sér "úti á hól" eða upp á Akureyrarvelli, að fara á skauta, flétta kransa úr "sápublómum" með vinkonu sinni, hvernig var að vera í sumarbúðum, hvað mér fannst gott að fá kjötfars á brauði, hvernig var að fá nýtt skóladót á haustin, vera í Barbí, í kellingaleik og "reykja saltstangir", dansa og syngja í kertastjaka, mála sig með fullorðinsmálingadóti, rífast við strákana í skólanum, eftir strákunum sem maður var skotin í, fara á skólaskemmtun og fá að teikna á töfluna fyrir litlu jólin, fara eftirlitsferð með pabba og mömmu í Oddeyrarskólann, fá kleinur hjá ömmu, eftir kökubakstri fyrir jólin, löööngum páskamessum og jólamessum, leiðinni í skólann og "viltu vera samferða" eða "geturu verið með" renna sér niður tröppur á snjóþotu, hoppa í parís, flöskustút og fara í viðstöðulausan og svo ótalmörgu öðru og eftir þeirri hugsun að þá vildi ég bara alltaf fá að vera barn og var hrædd við að verða fullorðin!
Það er svo gott stundum að láta hugann reika aftur í tímann og muna eftir því hvernig var að vera barn og hvernig maður sá heiminn:0D
Kveðja og knús.
Arna

Langt síðan......

Jæja það er langt síðan eitthvað hefur verið skrifað hér inn.
Það er helst að frétta héðan að húsmóðirin er nú komin aðeins á stað í nýju vinnunni í Giljaskóla og líkar vel og húsbóndinn byrjar í sinni nýju vinnu hjá MESTá morgun! Allt að gerast! Afkvæmin eru byrjuð í skólanum og eru nú alveg á sitthvoru stiginu:o9 Í háskóla í sálfræði, framhaldsskóla á listnámsbraut og í grunnskóla í 3. bekk! Svo margt spennandi er í gangi;o)
Aldrei tókst nú familíunni að prófa tjaldvagninn sem fjárfest var í í sumar og nú er svo komið að tjaldvagninn er orðin að fellihýsi sem ekki heldur hefur tekist að finna tíma til að prófa:o( Hann hefur bara verið reyndur á lóðinni. Vonandi verður þó hægt að nota þetta það næsta sumar! Sumarið hefur annars liðið í rólegheitum og allir í góðum gír.
Í gær var að vísu sorg á heimilinu því hún Dimma fiskastelpa safnaðist til feðra sinna og fór því sína hinstu för fram af bryggjunni, fallega útbúin í litlum ljósaperukassa með bleikri slaufu sem heimasætan útbjó fyrir hana.
Núna þessa stundina er allt í notarlegheitum og ég er bara að fylgjast með bóndanum malla nautakjöt fyrir okkur familíuna í kvöldmatinn ummm...eftir kúnstarinnar reglum.
Jæja kveð í bili -Arna