Desember

Jæja það er kominn desember og jólin nálgast. Litla títlan á heimilinu orðin sjö ára! Mikið óskaplega er tíminn fljótur að líða. Alltaf þegar líður að jólum´og áramótum fer maður að spá í hvernig yfirstandandi ár hefur verið. Hefur maður verið sjálfum sér til sóma? Hefur maður gert eins vel og maður getur? Hefur maður reynst öðrum vel? Hvað get ég gert betur?
Þetta eru stórar spurningar sem nauðsynlegt er að spá í. Og ef maður er ekki nógu ánægður með svörin er bara að gera betur. Allir gera mistök og verða að horfast í augu við þau þó að það sé erfitt og fyrirgefa sjálfum sér þau og líka fyrirgefa öðrum. Það er svo vont að burðast með sektarkennd og óánægju á herðunum yfir einhverju sem er liðið, maður á ekki að eyða tíma í það! Við erum bara einu sinni mannleg og gerum mannleg mistök og eigum við mannlegar tilfinningar. Öll finnum við einhverntíma fyrir pirringi gagnvart öðrum, óþolinmæði, jafnvel öfund sem er eðlilegt svo lengi sem við festumst ekki í þessum tilfinningum. Sumir dagar eru góðir aðrir ekki eins góðir. Slæmir dagar og tilfinningar kenna okkur að meta góðu dagana og gleðina og ánægjuna.
Ég vil að mér sé fyrirgefið ef ég kem illa fram eða særi einhvern því eflaust gerist það þó að það sé aldrei ætlunin. Maður segir kannski eitthvað vanhugsað sem særir þó að maður átti sig ekki á því sjálfur. Ég vona bara að það gerist ekki oft!
Maður vill vera heiðarleg og góð manneskja og góður við aðra en samt að standa á sínu, en það er stundum flókið!

"Maður verður að standa með sjálfum sér" sagði vinkona mín en þetta eru mikil sannindi og gott að hafa í huga því manni verður að þykja vænt um sjálfan sig til að geta gefið af sér.
Reyna að láta gott af sér leiða og hugsa fallegar hugsanir. Muna að fjölskyldan, ættingjar og vinir eru það besta sem maður á og allt annað er lítils virði í samanburði við væntumþykju okkar til þeirra og væntumþykju þeirra í okkar garð.
"Því sá sem á engan til að þykja vænt um þekkir hina sönnu fátækt"
Ég veit að nú er ég orðin væmin;o)
Ég ætla samt að enda á eftirfarandi svona í anda aðventunnar:

Þegar menn gefa og þiggja er það hugarfarið sem skiptir máli. Tilgangur þess að gefa á alltaf að vera að skapa hamingju og gleðja bæði þann sem gefur og þann sem þiggur. Hamingjan styrkir og glæðir lífið og lætur alla hluti vaxa og bera góða ávexti.

Knús til ykkar,o)
Arna