Jibbí

Jæja nú er Hákon minn að koma heim um helgina og tilhlökkun á bænum.
Hann hefur ekki komið heim síðan að hann fór í lok ágúst. Hann þarf að fá Skessugilsmat og fræða okkur hin um lífið sitt í borginni;O)Það er svo notarleg tilhugsun að hafa alla heima. Hann keyrir í kvöld en mömmuhjartað er aldrei rólegt þegar verið er að keyra á milli. Svona eru þessar mömmur alltaf hræddar um ungana sína! Viljar fer nú að fá prófið á næstunni og þá byrjar mömmuhjartað að stressast yfir því! Gott að það er langt þangað til að Júlía fer að keyra.En áður en að þau fara að keyra sjálf þá er maður í því að predika yfir þeim að passa sig á bílunum. Eitt tekur við af öðru eins og þið vitið þegar uppeldi er annars vegar;o)
Maður reynir að vernda þau fyrir öllu slæmu en það er víst ekki hægt því ekki getur maður haft þau í bómul alla tíð & það allir verða að fá reka sig á í lífinu og læra af því! Maður vonar bara það besta;o)
Jæja best að nýta morguninn og læra því að nóg er að gera í því!
Bless í bili
Arna mömmusína