Úr Spámanninum

Falleg speki úr Spámanninum um börnin okkar!

Börn ykkar eru ekki börn ykkar
Þau eru synir og dætur lífsins
sem eiga sér sínar eigin langanir.

Þið eruð farvegur þeirra,
en þau koma ekki frá ykkur.

Og þó að þau séu hjá ykkur,
heyra þau ekki ykkar til.

Þið megið gefa þeim ást ykkar.
en ekki hugsanir ykkar,
því þau eiga sér sínar hugsanir.

Þið megið hýsa líkama þeirra,
en ekki sálir þeirra,
því að sálir þeirra búa í húsi framtíðarinnar,
sem þið getið ekki heimsótt,
jafnvel ekki í draumi.

Þið megið reyna að líkjast þeim,
en ekki gera þau lík ykkur.

Því lífið fer ekki aftur á bak
og verður ekki grafið í gröf gærdagsins.