föstudagur, janúar 20, 2006

Ljóðið um gjöfina.


Smá til umhugsunar

Ég veit ekki hvort þú hefur
huga þinn við það fest.
Að fegusta gjöfin sem þú gefur
er gjöfin sem aldrei sést.

Ástúð í andartaki
augað sem glaðlega hlær
hlýja í handartaki
hjarta sem örar slær.

Allt sem þú hugsar í hljóði
heiminum breytir til.
Gef þú úr sálarsjóði
sakleysi fegurð og yl.

0 Comments:

Skrifa ummæli

<< Home